Dekking

Jolly Jumper gedekt op: 11-2-2020

Ik ben een 3 jaar oude Hovawart dame met de naam Jolly en ik deel graag mijn ervaringen van de afgelopen 14 dagen. Ondanks dat ik soms nog ontzettend enthousiast kan spelen met mijn baasjes, merk ik dat ik volwassen begin te worden.

Volwassen worden betekent; een extra volle voerbak en langere en snellere benen! Maar helaas heeft het  ook een minder positieve kant. Zo merk ik dat ik steeds beter moet gaan luisteren, dat mijn lichaam verandert en dat ik bijvoorbeeld de eerste keer in mijn periode kom. Dat is echt niet leuk, die buikpijn, dat gerommel in mijn buik en alle hondjes uit de buurt die anders tegen mij doen. Gelukkig was de periode na drie weken over en had ik weer rust.

Deze keer begon ik wat kramp in mijn buik te voelen en ik wist het nu meteen: mijn periode is op komst. Maar wat raar, mijn baasjes namen mij direct mee naar de dierenpraktijk. Ik had al heel veel zin om Suzanne, mijn Vet-vriendin te zien. Maar ik ben helemaal niet ziek en Suzanne was ook niet in de praktijk, heel raar. De andere dierenarts wilde bloed uit mijn hals nemen, maar ho, dat gaat niet gebeuren! Ik ben niet ziek, maar ik zit gewoon in mijn perioden snapje? Grr… mannen. Mijn baasje troetelt me, en wilt perse bloed afnemen, Nou ja, dan maar een beetje bloedprikken, mar wel uit mijn pootje, mag ik nu naar huis?

Na dit dierenartsbezoekje was ik helemaal in de war. Vanaf die dag ga ik elke dag met mijn baasje naar de praktijk om bloed te prikken. Gelukkig krijg ik wel elke keer koekjes en word ik lekker verwend. Toch snap ik er niets van, dit is toch niet mijn eerste keer in mijn periode en vroeger deden jullie nooit zo vreemd?

Een paar dagen geleden gingen we plots een tripje maken. Samen met mijn baasjes mocht ik in de auto. Mijn baasje vertelt van alles. “We gaan naar het zuiden, het Toscane van Nederland’, vertelt hij.

Eerst komen we langs een heel lelijk gebouw en ik hoor mijn baasjes vertellen dat het een heel belangrijke fabriek is. Dan arriveren we op een parkeerplaats, daar wacht Carry ons op. Carry is het vrouwtje van mijn vriendje Balou (Imax Vom Wildweibchenstein). Ik heb Balou een paar keer gezien bij de Happy Hovi Day, beste een fijne vent, maar bij dit bezoek begon hij na het wandelen mij te kussen en op mij te springen. Niet dat ik dat vervelend vond, maar ik wilde liever samen rennen en spelen. Eindelijk iemand die zo snel kan rennen als ik… Fijn was dat..

Bezoek de website van Balou:

https://www.imax-vom-wildweibchenstein.nl

Plotseling snapte ik het, van Balou wil ik wel kindjes. Maar ik wilde liever nog even rennen en spelen en dat deden we voor ongeveer een uur. Iedereen was gespannen en stond naast ons filmpjes te maken en adviezen te geven. Ik wilde eigenlijk dat ze ons gewoon met rust zouden laten en de natuur hun werk zouden laten doen. Ondertussen heb ik meer zin om te rennen en te spelen, ik geef Balou een blik van ‘if you wnat me, you need to catch me!’

Na nog een half uurtje gingen onze baasjes met ons wandelen in een leuk weitje, waar Balou nog een paar keer liefde met mij probeerde te maken (zelfs op de midden van de weg). Na nog een kopje koffie en een etentje bij de Macdonalds was het ons nog steeds niet gelukt om puppy’s te maken. Moe van het rennen en spelen, reden we weer terug naar Melderslo en ik kon niet stoppen met het denken aan die knappe Balou, uit Landgraaf. De volgende morgen vertelde mijn baasje dat we nog een keer naar Landgraaf gaan, misschien hebben we dan meer succes.

Helaas wilde het de tweede dag nog niet helemaal lukken en belde mijn baasje onze Hovi experts; Carla & Jack. Carla is mijn tante en heeft mij en mijn baasjes samen met Jack alles geleerd. Oh ja, Carla heeft ook mijn baasjes geadviseerd om mij te kiezen tussen al mijn negen broertjes en zusjes. Aan het einde van de middag mocht het toch lukken en ik voelde alleen maar liefde en een warm gevoel door mij heen. De volgende ochtend mocht ik Balou nog een keer opzoeken. Ik zeg jullie, het was een hele ervaring, de reuk, van Balou, de bezoekjes aan de dierenartspraktijk, de geur van koffie en het gebak, alles gaat nog door mij heen.

Voor nu doe ik een lekker dutje, wie weet heb ik de energie over 9 weken hard nodig.

Liefs, Jolly.